समयको गतिसँगै फेरिने पात्रोका पानाहरू मात्र होइनन्,

यी त हृदयका पत्रहरू हुन्, जहाँ तिम्रो र मेरो मौन संवाद कोरिएको छ।

प्रेम-कुनै उत्सवको एक दिने प्रदर्शन मात्र कहाँ हो र?

यो त अस्तित्वको गहिराइमा लुकेको एउटा अनन्त तिर्सना हो।

शून्य आकाशमा जुनको आभा जस्तै,

मेरो रिक्ततामा तिम्रो उपस्थितिको एउटा गहिरो अर्थ छ।

पग्लिएका भावनाहरू जब शब्द बनेर ओर्लन्छन्,

तब मात्र थाहा हुन्छ- तिमी हुनुको गरिमा कति उच्च छ।

हाम्रो सामीप्यता, भूगोलका रेखाहरू भन्दा धेरै माथि छ,

जहाँ आत्माले आत्मालाई नछोइकनै महसुस गर्दछ।

यो केवल ‘गुलाफ’ साट्ने एउटा औपचारिकता मात्र होइन,

यो त जीवनको बन्जर भूमिमा विश्वासको बिरुवा रोप्ने संकल्प हो।