काठमाडौँ । फिफा विश्वकप जस्तो प्रतिष्ठित प्रतियोगितामा हरेक साना-ठूला पक्षहरूले उपाधि निर्धारणमा महत्वपूर्ण भूमिका खेल्छन्। सन् १९९४ मा लस एन्जलसको ‘रोज बाउल’ मा ३८ डिग्री सेल्सियसको अत्यधिक गर्मीका कारण ब्राजिल र इटालीबीचको फाइनल खेल अत्यन्तै सुस्त गतिमा अघि बढेको र अन्ततः निर्धारित समयमा ०-० को बराबरीमा सकिएको इतिहास अझै पनि ताजै छ।

त्यसको ३२ वर्षपछि, यस पटकको ऐतिहासिक फाइनलमा पनि धेरै कुराहरू मिल्दाजुल्दा देखिएका छन्। यस वर्षको ‘फाइनल अफ द फाइनल्स’ अर्थात् स्पेन र अर्जेन्टिनाबीचको महाभिडन्त न्युयोर्कको ‘मेटलाइफ स्टेडियम’ मा करिब ३० डिग्री सेल्सियसको उच्च तापक्रम र कष्टकर आर्द्रता (उकुसमुकुस) का बीच खेलिँदै छ।

यस ऐतिहासिक प्रतिस्पर्धामा कुनै पनि टोलीका लागि बहाना बनाउने ठाउँ हुने छैन, तर केही तथ्याङ्कहरूले स्पेनका लागि कठिन चुनौतीको संकेत गरेको स्पेनकै खेल समाचार र विश्लेषणमा आधारित दैनिक पत्रिका डायरियो एएसले लेखेको छ ।

डायरियो एएसका अनुसार स्पेनले यस विश्वकपमा हालसम्म खेलेका सात खेलहरूमध्ये छ वटा खेलहरू बन्द छत भएका (इन्डोर) र वातानुकूलित रंगशालामा खेलेको छ। जसमा एटलान्टाको मर्सिडिज-बेन्ज स्टेडियममा दुई खेल, लस एन्जलसमा दुई खेल र डलासमा दुई खेल समावेश छन्।

स्पेनले प्राकृतिक खुला प्रकाशमा केवल एउटा खेल मेक्सिकोको ग्वाडालाजारामा खेलेको थियो, जुन खेल भारी वर्षापछि सुहाउँदो मौसममा भएको थियो। यद्यपि, स्पेनिस टोलीले डलास र च्याटान्युगाको उच्च तापक्रममा अभ्यास गरेका कारण खेलाडीहरू यस मौसमसँग केही हदसम्म अभ्यस्त छन्।

न्युयोर्कको उच्च तापक्रम र रंगशालाको अर्जेन्टिना समर्थकहरूले भरिएको वातावरणभन्दा पनि ठूलो चुनौती त्यहाँको मैदान (पिच) बनेको छ। मेटलाइफ स्टेडियमको मैदान र घाँसको गुणस्तरलाई लिएर यस विश्वकपभरि थुप्रै खेलाडी तथा प्रशिक्षकहरूले गुनासो गरेका छन्।

ब्राजिल र मोरक्कोबीचको खेलपछि ब्राजिलियन स्टार भिनिसियस जुनियरले भनेका थिए, ‘यहाँ अत्यधिक गर्मी छ, मैदानमा पानी हाले पनि घाँस चाँडै सुक्छ र पिच धेरै कठोर हुन्छ। यस्तो मैदानमा सोचे अनुसारको गतिमा बल अगाडि बढाउन र पास खेल्न निकै गाह्रो हुन्छ।’

फ्रान्सेली मिडफिल्डर एड्रियन राबियोले अझ आक्रामक रूपमा टिप्पणी गर्दै भनेका थिए, ‘यसलाई प्राकृतिक घाँसको मैदान भन्नै मिल्दैन, यो कृत्रिम (सिन्थेटिक) घाँस जस्तै छ। यो दुवै टोलीका लागि समान त हो, तर पिच अत्यन्तै कडा र असन्तुलित छ।’

सेनेगलविरुद्धको खेलअघि नर्वेका मुख्य प्रशिक्षक स्टल सोल्बाकेनले पनि पिचको अवस्थाप्रति चिन्ता व्यक्त गर्दै भनेका थिए, ‘घाँसको तल्लो भाग निकै कडा छ, जसले गर्दा यो कृत्रिम मैदान जस्तै महसुस हुन्छ। हामीले यस परिस्थिति अनुरूप आफूलाई ढाल्नुको विकल्प छैन।’

यसैबीच, फाइनल खेलको मध्यान्तर (हाफ-टाइम) लाई लिएर अर्को नयाँ बहस सुरु भएको छ। विश्वकपको इतिहासमै पहिलो पटक खेलको मध्यान्तरलाई सामान्य १५ मिनेटबाट बढाएर ३० मिनेट पुर्‍याउन लागिएको चर्चा चलेको छ।

यस आधा घण्टाको समयमा पप स्टार शाकिरा, मडोना र चर्चित कोरियन ब्यान्ड बीटीएसको भव्य साङ्गीतिक प्रस्तुति (म्युजिकल शो) हुने अनुमान गरिएको छ। यद्यपि, यसको आधिकारिक पुष्टि हुन बाँकी छ।

यस्तो भएमा खेलाडीहरूको खेलको लय बिग्रन सक्ने र अत्यधिक गर्मीका कारण आवश्यक पर्ने ‘हाइड्रेसन ब्रेक’ (पानी पिउने विश्राम) ले खेलमा थप विवाद र चुनौती थप्ने देखिन्छ।

विगतका खेलहरू खेलाइएका टेक्सास वा क्यालिफोर्निया भन्दा न्युयोर्कको वातावरण स्पेनका लागि एउटा कठिन ‘पासो’ (ट्र्याप) बन्न सक्ने सम्भावना बलियो छ।

स्पेनिस टोलीका मुख्य प्रशिक्षक लुइस डे ला फुएन्टेका लागि आफ्ना खेलाडीहरूलाई यो प्रतिकूल मैदान, मौसम र मानसिक दबाबसँग जुधाउँदै उपाधि दिलाउनु सबैभन्दा ठूलो परीक्षा हुनेछ।