काठमाडौं । यो विगर कुवेत निवासी नाजरा युसेफ मोहम्मद अल-एनेजीको हो। १५ अगस्ट २००९ मा यी महिलाले यस्तो अपराध गरेकी थिइन्, त्यसपछि यहाँको सरकारले आफ्नो कानुन परिवर्तन गर्नुपर्‍यो । वास्तवमा, नजरा कुवेत शहरमा बस्ने एक विवाहित महिला थिइन्। उनको श्रीमानको नाम जायद जाफ्रा थियो। दुबैका दुई सन्तान पनि थिए । परिवार सुखी जीवन बिताइरहेको थियो । पैसाको कमी थिएन । उनीहरूको तेलको व्यापार थियो जुन राम्रो चलिरहेको थियो।

भनिन्छ नाजरा सानैदेखि निकै रिसाहा स्वभावकी थिइन् । सानातिना कुरामा छिट्टै रिसाउँथिन् । कहिलेकाहीँ श्रीमान् र छोराछोरीमाथि पनि आफ्नो रिस पोख्थिन् । यो पनि भनिन्छ कि उनी अलिकति मन्दबुद्धि थिइन्। तर पनि उनी परिवारसँग राम्रोसँग बस्दै थिइन् । नाजरा र जायदका दुवै छोराछोरी पनि शारीरिक रूपमा अशक्त थिए। तैपनि, जायदले आफ्नी श्रीमती र दुवै छोराछोरीको राम्रो हेरचाह गरिरहेका थिए।

नाजरा गृहिणी थिइन् जबकि जायद एक व्यापारी थिए। सबै ठिकठाक चलिरहेको थियो तर यसैबीच ३६ वर्षीय जायदलाई इस्लाम धर्म अनुसार आफ्नी चार श्रीमती बनाउन सकिन्छ भन्ने लाग्न थाल्यो । त्यही भएर उनले अर्को बिहे किन नगर्ने भनेर सोचे । त्यसपछि उनले आफ्नो लागि केटी खोज्न थाले। तर जब उनले नाजरालाई यो कुरा भने, उनी निकै रिसाइन् । घरमा धेरै झगडा हुन्थ्यो । उनले जायेदलाई पनि भनेकी थिइन् कि तिमी किन यस्तो गर्दैछौ ? के म तिम्रो लागि पर्याप्त छैन?

जायदले नजरालाई इस्लाम धर्म अनुसार कुनै पनि पुरुषले ४ वटा विवाह गर्न सक्ने बताए । यदि मैले यसो गरे भने त्यसमा के हानि ? तर नाजराले सिधै भनिन् कि म तिमीलाई अरु महिलासँग सेयर गर्न सक्दिन। यो मबाट सहने छैन। तैपनि जायद आफ्नो कुरामा अडिग रहे र उनले नाजराको कुरालाई बेवास्ता गरे। यसपछि जायदले बिहे गराउने दलालहरूलाई आफ्नो लागि केटी खोज्न आग्रह गरे जसलाई उसले विवाह गर्न सकुन्।

चाँडै जायेदले एक केटी पनि पाए। केटी जायदसँग विवाह गर्न राजी भइन्। अब दुवैले छिट्टै विवाह गर्ने निर्णय गरे । अर्कोतर्फ जब नाजरालाई यो कुरा थाहा भयो, उनी भित्रै कुण्ठित हुन थालिन् । उनलाई लाग्न थाल्यो कि अब जायद उनीबाट टाढा हुनेछन्। जायदले आफ्नो मानसिक स्वास्थ्य र बालबालिकाको असक्षमताका कारण यस्तो गरेको नाजराले सोचिन्। यो सबै सोच्दै नाजराले निर्णय गरिन् कि उनले जायेदको दोस्रो विवाहलाई कुनै पनि हालतमा अनुमति दिनुहुन्न।

यसपछि जायदले पनि सीधै आएर नाजरालाई १५ अगस्ट २००९ मा विवाह गर्न लागेको बताए । त्यतिबेला नजराले जायदलाई केही भनिनन् र विवाह गर्न राजी भइन् । उनले दुई बिहे गरे पनि चार बिहे गरे पनि मलाई केही फरक पर्दैन भनिन् । तर भित्रभित्रै उनी निकै रिसाएकी थिइन् ।

त्यसपछि त्यो दिन १५ अगस्ट २००९ आयो । जायदले विवाहको लागि निकै महँगो व्यवस्था गरेका थिए । उनले ठूला ठूला पालहरू खडा गरे। हल्याण्डबाट महँगो फूल ल्याए । जायदले महिला र बालबालिकाका लागि छुट्टै पाल, पिउनेहरूका लागि छुट्टै पाल, नाच-गानका लागि छुट्टै पाल र दुलाहा र दुलहीका लागि छुट्टै पाल राखेका थिए। उनले अमेरिकाबाट मानिसहरूलाई टेन्ट लगाउन बोलाएका थिए। तिनीहरूको रंग रातो र सेतो राखिएको थियो। धेरै देशका शेफहरूलाई पनि खाना बनाउन बोलाइयो। तर यहाँ गल्ती भयो। पालहरू एकदमै विलासी थिए तर उनीहरुको प्रवेश र निस्कने गेट एक एक वटा मात्रै थियो ।

बिहेको कार्यक्रम सुरु भयो । दुलाहा र दुलही तयार भएर बसिरहेका थिए । सबैजना बिहेमा रमाइलो गरिरहेका थिए । तर त्यहाँ एक व्यक्ति थियो जो यो विवाहबाट बिल्कुलै खुसी थिएन। त्यो जायदकी पहिलो पत्नी २३ वर्षीया नजरा एलेन्जी थिइन्। नाजरा सुरुमा बिहेमा आउन चाहेकी थिइनन् । तर त्यसपछि उनको दिमागमा खतरनाक योजना बन्यो। जसको कारण दुखी भएकी छिन्, त्यही व्यक्तिलाई किन नमार्ने भनी उनले सोचिन् ।

उनी घरबाट बाहिर निस्किन् । उनले आफ्नो कार निकालिन् । उसले कार भित्र सानो ट्याङ्की राखिन्, जसमा पेट्रोल भरिएको थियो। त्यसपछि उनी विवाह स्थलमा पुगिन् । उनले बुर्काले अनुहार छोपेकी थिइन् । यहाँ सबैलाई लुकाएर नजराले पाल बाहिरबाट पर्दामा पेट्रोल छर्कन थालिन् । बाहिर पनि ५२ डिग्री सेल्सियस तापक्रम थियो। नजराले सलाइ बालेर पालमा आगो लगाइन्। चाँडै आगो पालभरि फैलियो। पाल ठूलो थियो र भित्र सयौं मानिसहरू थिए।

उनीहरुलाई के हुँदैछ भन्ने कसैलाई थाहा थिएन । त्यसपछि मात्रै मानिसहरूले पालभित्र निसास्सिएको महसुस गर्न थाले र केही क्षणमै पाल पूरै आगोले जलेको थियो। आगलागी देखेर मानिसहरु बच्न गेट तर्फ दौडे । तर एउटा मात्र निकास गेट भएकाले सबै जना पालबाट बाहिर निस्कन सकेनन् । केही मानिस मात्र बाहिर निस्कन सके र बाँकी सबै आगोमा परे। आगलागीका कारण टेन्ट भित्रको तापक्रम ५ सय डिग्री सेल्सियसभन्दा बढी रहेको बताइएको छ ।

डेली मेलका अनुसार तीन मिनेटमै धेरैले ज्यान गुमाए । ४१ जनाको घटनास्थलमै मृत्यु भएको थियो । जबकि बाँकी ९० घाइतेलाई तत्काल अस्पताल लगिएको थियो । यससँगै तत्काल दमकलको गाडी बोलाएर निकै प्रयासपछि आगो नियन्त्रणमा लिइएको थियो । योसँगै अस्पतालमा उपचारका क्रममा धेरैको मृत्यु पनि भएको थियो । यसपछि मृत्यु हुनेको संख्या ५७ पुगेको थियो । यस पालमा महिला र बालबालिका मात्र थिए। अर्थात् मृत्यु हुनेमा कुनै पनि पुरुष थिएनन् । आगलागीमा महिला र बालबालिका मात्रै मारिए । रिपोर्टका अनुसार घटनास्थलमै मृत्यु भएका ४१ जनाको सनाखत हुन सकेन । त्यसपछि डीएनए परीक्षणबाट उनीहरूको पहिचान भयो ।

यो अपराध यति ठुलो थियो कि कुवेतमा यति ठुलो अपराध न त यसअघि भएको थियो न त त्यसपछि अहिलेसम्म यस्तो खतरनाक अपराध भएको छ । त्यसपछि घटनाको अनुसन्धान सुरु भयो । सुरुमा प्रहरीले सर्ट सर्किटका कारण दुर्घटना भएको अनुमान गरेको थियो । तर अनुसन्धानका क्रममा प्रहरीले घटनास्थलमा सानो पेट्रोल ट्याङ्कीहरू फेला पारेको थियो । तिनीहरुमा पेट्रोल बाँकी थियो । त्यसपछि प्रहरीले आगो आफैं सुरु नभएर लगाइएको आशंका गरेको थियो ।

अब प्रहरीले विवाहमा आएका सबैसँग सोधपुछ गर्न थाल्यो । त्यसपछि जायेद र उनकी नयाँ दुलहीलाई पनि सोधपुछ गरिएको थियो । दुवैले कसैलाई शंका गरेनन् । त्यसपछि प्रहरीले जायदकी जेठी श्रीमती नजरासँग पनि सोधपुछ गर्न थाल्यो । नाजराले प्रहरीलाई सीधै भनिन्, ‘म छोराछोरीको हेरचाहमा व्यस्त थिएँ । मलाई यसको बारेमा केही थाहा छैन।”

त्यसपछि प्रहरीले जायेदलाई फेरि सोधपुछ गर्यो। त्यसपछि जायेदले प्रहरीलाई भने ‘अहिले म मेरी श्रीमतीलाई यो विवाहमा खुसी नभएकाले शंका गरिरहेको छु ।’ द गार्डियनका अनुसार यो सुनेपछि प्रहरीले नाजरालाई फेरि कडाइका साथ सोधपुछ गरेको थियो । यस पटक नाजरा टिक्न सकिनन् र उनले अपराध स्वीकार गरिन्।

नजराले जायेदलाई मार्न चाहेको बताइन् । तर उनी त्यो पालमा छैनन् भनेर आफूलाई थाहा थिएन। उनले सोचेकी थिइन् कि जायद आफ्नी नयाँ दुलहीसँग यो पालमा छन्। त्यही भएर उनले यो पाललाई निशाना बनाएकी हुन् । यसपछि कानून अनुसार जब नजराका वकिल प्रहरी चौकीमा आए, उनले नजरालाई बच्न चाहेमा आफ्नो बयान फिर्ता लिन भने । नाजराले पनि त्यसै गरिन् । उनले तुरुन्तै आफ्नो बयान बदलिन् र भनिन् कि पुलिसले जबरजस्ती उनीबाट यो बयान लिएको थियो। आफूले त्यस्तो कुनै काम नगरेको उनले बताइन् । तर प्रहरीले उनको बयान क्यामेरामा रेकर्ड गरिसकेको थियो।

सोही बयान अदालतमा न्यायाधीश समक्ष पनि पेश गरिएको थियो । त्यसपछि न्यायाधीशले पनि नाजराले यो अपराध गरेको स्वीकार गरेका थिए । न्यायाधीशले उनलाई मृत्युदण्डको सजाय सुनाउन लागेका थिए तर नाजराले आफू गर्भवती भएको बताइन् । कुवेतको कानुन अनुसार गर्भवती महिलालाई मृत्युदण्ड दिन मिल्दैन । यो सुनेपछि उनलाई तुरुन्तै जेल पठाइयो र मृत्युदण्डको सजाय रोकियो ।

तर जेलमा रहँदा नोभेम्बर २००९ मा प्रहरीले नियमित मेडिकल चेकअप गर्दा नाजरा गर्भवती नभएको खुलासा भयो। मुद्दा अदालतमा पुगेपछि नाजराले फेरि मनगढन्ते कथा सुनाइन् । उनले आफू गर्भवती भएको बताइन् । उनले जायदले जेलका कर्मचारीहरूलाई खानामा केहि मिसाउन पैसा दिएको जसले आफ्नो गर्भपात भएको दावी गरिन् ।

तर नजरासँग यसको कुनै प्रमाण थिएन। त्यसैले अदालतले उनको भनाइ निराधार भएको ठहर गरेको थियो । त्यसपछि अदालतले उनलाई मृत्युदण्डको सजाय सुनाएको थियो । त्यसपछि नाजरालाई अन्ततः २५ जनवरी २०१७ मा फाँसी दिइएको थियो । यस घटनापछि कुवेतमा विवाहको पाल फायर प्रुफ हुनुपर्ने नयाँ कानुन बनेको छ । त्यहाँ आगो निभाउने उपकरण पनि राख्नुपर्छ र टेन्टमा तीनवटा निकास गेट हुनुपर्छ।