काठमाडौं । अस्ट्रेलियामा विशाल गरुडको जीवाश्म फेला परेको छ । यो पूर्णतया नयाँ प्रजातिको जीवाश्म हो। पहिले यो गरुडको बारेमा कुनै जानकारी थिएन। यो गरुड अहिले लोप भइसकेको छ । तर यसको पखेटाको फैलावट १० फिट थियो। यो ठुलो कुकुर वा सुँगुरलाई पनि उठाएर उड्न सक्छ।

यो नयाँ प्रजातिको चीलको नाम गाफ पावरफुल ईगल हो । यसको वैज्ञानिक नाम Dynatoaetus Gaffae हो। यसको जीवाश्म दक्षिण अस्ट्रेलियाको ५६ फिट गहिरो गुफामा भेटिएको छ । जीवाश्ममा यसको शरीरको प्रत्येक भागको सही आकार छ। किनभने जीवाश्म सुरक्षित अवस्थामा छ। यस जीवाश्ममा गरुडको पखेटा, खुट्टा, टेलोन्स, छातीको हड्डी र खोपडी सुरक्षित भेटिएको छ।

यसका टेलोन्सहरू १२ इन्च लामो थिए। यसको पखेटाको फैलावट १० फिट थियो। यसलाई अस्ट्रेलियाको इतिहासमा अहिलेसम्मकै सबैभन्दा ठूलो चरा मानिन्छ । यसबारे हालै जर्नल अफ ओर्निथोलोजीमा प्रतिवेदन प्रकाशित भएको छ ।

यो रिपोर्ट लेख्ने फ्लिन्डर्स युनिभर्सिटीका कशेरुका जीवविज्ञानी ट्रेवर वर्थी भन्छन् कि यो गरुड ५० हजार देखि ७ लाख वर्ष पहिले यस भूमिमा रहेको थियो। पुरातन समयमा, अस्ट्रेलियामा अन्य विशाल चराहरू थिए। तर तीमध्ये धेरै उड्न सकेनन्।

अनुसन्धानकर्ताहरू विश्वास गर्छन् कि यो विशाल चीलले विशाल कंगारु, मोनिटर छेपारो, भालु जस्तो मार्सुपियल आदि ठूला जनावरहरूको बच्चाहरूको शिकार गर्थे। ३ देखि ४ फिट अग्लो वा लामो हुने यस्ता जीव यो गरुडका खाना थिए । यो गरुड हलिउड फिल्म लर्ड अफ द रिङ्समा देखाइएको गरुड जति ठूलो थिएन । तर आकार सही थियो।

यो आज अस्ट्रेलियामा फेला परेको वेज-टेल्ड ईगल भन्दा दोब्बर ठूलो थियो। यसको प्रजाति पनि डी ग्याफे सँगसँगै विकसित भयो। तर ठूलो आकारका कारण यो गरुड लामो समयसम्म बाँच्न सकेन। यद्यपि तिनीहरूको शरीरको आकार एसियाका केही चीलहरू जस्तै छ।

फिलिपिनी चीलहरूले बाँदर, लेमर र चमेरोको शिकार गर्छन् वा सानो सुँगुर वा हरिणको। तिनीहरूका बलियो खुट्टा छन्। साथै, शिकार गर्दा, तिनीहरू आफ्नो आकार र ठूला पखेटाहरूको फाइदा उठाउँछन्। हाल, विलुप्त चीलहरूको दुई प्रजाति मात्र भेटिएको छ जुन डी ग्याफे भन्दा ठूलो थियो।

यसबाट उनीहरूले क्युबामा ठूला मुसाको शिकार गर्थे । जसको नाम Gigantohierax suarezi थियो। दोस्रो न्यूजील्याण्डको विशाल हास्ट ईगल थियो जसले मरेका जनावरहरूको टाउको खान्थे। तिनीहरूको पखेटाको फैलावट अष्ट्रेलियामा भेटिएको गरुडको जीवाश्म भन्दा ठूलो थियो। डी ग्याफे सन् २०२१ मा पत्ता लागेको थियो। त्यसयता यसको अध्ययन चलिरहेको थियो ।