दशैँ आयो आँगन-आँगनमा खुसीको बहार लिएर,

रातो टीका, पहेंलो जमरा, आशिषको हार लिएर।

विजयादशमी होइन पर्व मात्र, शक्तिको गाथा हो,

सत्यले असत्यमाथि विजय पाएको एक अमर कथा हो।

नौ दिन नवदुर्गाको पूजा, दसौँ दिन विजयको उत्सव,

दुर्गामाताको कृपाले मेटिन्छ सबै रिस र कलुष।

पिङको लयमा उड्छन् मनहरू आकाश छुने रहर बोकेर,

टाढा गएका सन्तति फर्कन्छन् आफ्नै माटो सम्झेर।

बडादशैँको टीकामा झल्किन्छ संस्कार र माया,

ठूला-बडाका हातबाट बर्सिन्छ आशिषको छाया।

खसी-बोकाको होइन, अहङ्कारको बलि चढाऔँ,

मनभित्रको राग, द्वेष र बेइमानीलाई हटाऔँ।

नयाँ लुगाको बास्नामा आत्मीयता मिसियो,

दुःख बिर्सिएर सबैले सबैलाई अङ्गालो हाल्यो।

जमरा जस्तै मौलाओस् हाम्रो प्रेम र एकता,

टीका जस्तै अटल रहोस् हाम्रो धर्म र सभ्यता।

दशैँको मादल बज्दा हिमाल पनि मुस्कुराउँछ,

कोइलीको भाकामा तराई-मधेस गुञ्जायमान हुन्छ।

यसले सिकाउँछ— अँध्यारोपछि उज्यालो आउँछ,

धैर्य र भक्तिले नै अन्त्यमा विजय पाइन्छ।

सबै भेला होऔँ, दशैँ हृदयदेखि मनाऔँ,

रिस, राग, ईर्ष्या भुलेर मानवता जगाऔँ।

देवीको शक्ति सबैमा छाइरहोस्,

नेपाल आमाको काख कहिल्यै बाँझो नहोस्।

महान् चाड यो दशैँ हरेक साल आइरहोस्,

महान् चाड यो दशैँ हरेक साल आइरहोस्!