(भुजङ्गप्रयात छन्द)

भदौ तेइस-चौबीसको हुरी चलेर,
देशै थर्कियो पीडाको घाउ जगेर,
युवाको स्वरले पुराना ढुङ्गा हल्लेर,
तिमी उभियौ दृढता मनभित्र भरेर।

आकाश खस्यो कि धरती नै उल्टिएझैँ,
सत्ता-नायकहरू छायाँझैँ हराएझैँ,
देशको मुटु डरले धड्कियो थरथरै,
तिमी बन्यौ दीप, अन्धकार चिरेरै।

Gen Z को हुंकारले माग्यो नयाँ दिन,
असन्तोषले भत्कायो पुरानो छिन-भिन,
अविश्वासले भरिएको थियो देश-मिन,
तिमी बन्यौ आशा, उज्यालोको छिन-छिन।

सडकभरि उठ्थ्यो प्रश्नको ज्वारभाटा,
युवाको मनमा थियो परिवर्तनको बाटा,
पुरानो शासनले पायो कठोर खाटा,
तिमी बन्यौ शान्ति, भरोसाको नै घाटा।

नानीहरू रोए बन्दुकको नाल देखी,
देशको आत्मा च्यातियो पीडा लेखी,
त्यसै अन्धकारमा उभियौ दृढ भई,
तिमी बन्यौ दीप, राष्ट्रको बाटो सही।

राजनीतिक धुलोले ढाकिएको आकाश,
जनताको मनमा डरको फैलिएको प्रकाश,
अस्थिरताले बनाएको थियो गहिरो त्रास,
तिमी आएर हटायौ त्यो अन्धकारको वास।

प्रक्रियामा तिमीले गर्यौ स्पष्ट कदम,
संस्थाहरू जोड्यौ समन्वय र दम,
सुरक्षामा ध्यान दिएर राख्यौ क्रम,
जोखिम घटायौ, बनायौ स्थिर धरम।

अव्यवस्था छायो देशको मन-तनमा,
तर तिमी उभियौ दृढता धन-मनमा,
शान्ति छर्यौ नेतृत्वको उज्यालो वनमा,
राष्ट्रलाई थाम्यौ कठिन संक्रमणमा।

जनमानसमा अविश्वासको गहिरो घाउ,
तिमीले पारदर्शिताले बनायौ नयाँ नाउ,
संयमित बोलीले हटायौ डरको छाउ,
लोकतन्त्रलाई दियौ पुनः सुरक्षित ठाउँ।

युवाहरू उठे, उठे आशाका स्वर,
देशभरि फैलियो नयाँ बिहानको डोर,
तिमी बन्यौ नेतृत्वको उज्यालो घोर,
अन्धकार चिरेर ल्यायौ परिवर्तनको भोर।

फागुन एक्काइसको त्यो पवित्र दिवस,
मतदान भयो शान्त, भयो देश नवस,
कर्तव्य पूरा भयो भन्ने तिम्रो रस,
नेतृत्वमा झल्कियो दृढताको विश्वास।

निर्वाचन सफल, देशले पायो मान,
संसारभरि गुञ्जियो नेपालको पहिचान,
शान्तिपूर्ण प्रक्रियाले बढायो सम्मान,
तिमी बन्यौ नेतृत्वको उज्यालो प्रमाण।

विश्वले भन्यो-“नेपालले देखायो बाटो,”
शान्ति र संयमले जितिन्छ ठूलो घातो,
संक्रमणमा पनि सम्भव रहेछ हातो,
तिमी बनेर उभियौ राष्ट्रको छातो।

इतिहासले लेख्नेछ-
तिमी आएर गयौ,
कर्तव्यका पानामा उज्यालो भरिदियौ,
देशलाई कठिन मोडबाट अघि बढायौ,
नेतृत्वका शिखरमा नाम अमर बनायौ।