बाबुको मुख हेर्ने दिन २०२६
मेरा पिता, मेरो शिक्षक, मेरो मौन प्रेम
करिब पैँतालीस वर्षअघि
नेपालको धुलाम्मे बाटोमा
जब म मेरो बुबासँग हिँड्थें,
त्यतिबेला मलाई थाहा थिएन-
एक दिन “Father’s Day” भन्ने दिन आउँछ भनेर।
त्यो बेला न कार्ड थियो,
न फूल,
न सामाजिक सञ्जालका शुभकामना।
थियो त केवल जीवन,
र मौनताको भाषा।
मेरो बुबा
मेरो अगाडि उभिन्थे
एउटा पहाडझैँ-
दृढ, कठोर, कहिलेकाहीँ डर लाग्दो।
उहाँको आवाज गर्जन थियो,
निर्णयहरू नियमझैँ कडा थिए,
र आँखामा लुकेको हुन्थ्यो
अनजान अपेक्षाहरूको संसार।
बाल्यकालमा
म उहाँसँग डराउँथें।
तर म बुझ्दिनथें-
त्यो कठोर अनुहारभित्र
कति माया लुकेको थियो।
हरेक कडा शब्द
चिन्ता थियो,
हरेक कठोर शिक्षा
भविष्य बनाउने प्रयास थियो।
मैले अनुशासन देखेँ,
तर समर्पण देखिनँ।
मैले आदेश सुनेँ,
तर प्रेमको भाषा बुझिनँ।
मैले डर महसुस गरेँ,
तर प्रेमको गहिराइ बुझिनँ।
समय बित्दै गयो,
जीवन बग्दै गयो।
अनि एक दिन
म आफैं बुबा बनेँ।
त्यसपछि
मेरो बुबाको मौन भाषा
बिस्तारै खुल्दै गयो।
चिन्ता,
निद्रा नलाग्ने रातहरू,
मौन त्यागहरू,
अन्तहीन आशाहरू-
सबै कुरा बुझिन थालेँ।
तर त्यो बेला
उहाँ हुनुहुन्न थियो।
प्रश्नहरू बाँकी रहे,
कृतज्ञता बाँकी रह्यो,
माया बाँकी रह्यो।
तर “धन्यवाद” भन्न चाहेको मान्छे
पहिले नै टाढा गइसकेका थिए।
आज
जब म मेरा छोरा छोरी, र नाति नातिना लाई हेर्छु,
म आफ्नो बुबालाई देख्छु।
जब म मार्गदर्शन दिन्छु,
उहाँको आवाज सुनिन्छ।
जब म चिन्तित हुन्छु,
उहाँको हृदय महसुस गर्छु।
जब म प्रार्थना गर्छु,
उहाँको आत्मासँग जोडिन्छु।
सायद यही हो
बुबाहरू अमर हुने तरिका-
न त मूर्तिमा,
न त फोटोमा,
तर
हाम्रो मूल्य,
हाम्रो सोच,
र हाम्रो आत्मामा।
बुबा केवल पिता होइनन्,
उहाँ एक पुल हुनुहुन्छ-
भूत र भविष्यबीचको,
पीडा र आशाबीचको,
मानवता र दिव्यताबीचको।
बुबाको हातले
हामीलाई हिँड्न सिकाउँछ।
उहाँको त्यागले
हामीलाई बाँच्न सिकाउँछ।
उहाँको मौन प्रेमले
हामीलाई संसारलाई प्रेम गर्न सिकाउँछ।
आज म बुझ्छु-
बुबा पूर्ण हुँदैनन्,
उनीहरू पनि मानव हुन्,
तर आफ्ना सन्तानका लागि
अदृश्य भारी बोकेर बाँच्ने योद्धा हुन्।
र जब उनीहरू जान्छन्,
उनीहरू हराउँदैनन्-
हावा, आकाश, सम्झना
र हाम्रो चेतनामा
बाँचिरहन्छन्।
प्रिय बुबा,
म भन्न नसकेको कुरा आज भन्छु-
तपाईंको त्यागका लागि धन्यवाद,
तपाईंको अनुशासनका लागि धन्यवाद,
तपाईंको साहसका लागि धन्यवाद,
र ममाथि विश्वास गरेको लागि धन्यवाद।
आज,
बुबाहरूको दिनमा
म तपाईंलाई सम्झिन्छु,
सबै बुबाहरूलाई सम्झिन्छु-
जीवित र दिवंगत सबैलाई।
किनकि प्रत्येक बुबा
मानवताको कथामा
ईश्वरको मौन प्रेमले लेखिएको
एक अमूल्य अध्याय हुन्।
बुबाको मुख हेर्ने दिनको शुभकामना।