नयाँ महिला प्रधानमन्त्रीको स्वागत समारोहमा श्यामला चौबन्दी चोलो र सारीमा चिटिक्क परेर आएकी थिई। कस्तो सुहाएको उसलाई सारी चोलो!

उष्ण हेर्‍याहेर्‍यै भयो।

उष्णले श्यामलालाई यत्ति राम्री कहिल्यै देखेको थिएन।

ऊ श्यामलाबाट दृष्टि हटाउँथ्यो; फेरि कसोकसो दृष्टि उसैमा गएर ठोक्किन्थ्यो। ऊ फेरि हटाउँथ्यो, केही क्षणपछि फेरि उसैलाई हेरि रहेको पाउँथ्यो-आफूलाई।

आफ्नो अचेतन मनको यो प्रक्रिया गमेर उष्ण मनमनै हाँस्यो।

भोलिपल्ट उष्णलाई डाक्टरको क्लिनिकमा देखियो। भन्दैथियो-“मलाई महिला हुनु छ।”

डाक्टरले हाँस्दै भन्यो-“अब त्यो बायाँ हातको खेल भइसक्यो। अब आउँदा गोजीमा कुस्त पैसा र साथमा कुरूवा लिएर आउनु भए हुन्छ।”

डाक्टरकहाँबाट निस्किएपछि उष्ण घर गएन, सोझै श्यामलालाई भेट्न गयो र भन्यो- “मलाई सारी चोलो लगाउन सिकाई दिन्छ्यौ?”

श्यामलाले भनी-“हुन्छ; सिकाइ दिन्छु। त्यो तिमी चाँडै सिक्न पनि सक्छौं। बरु भर्‍याङ उक्लिँदा सारी उचाल्ने अभ्यास आजैबाट सुरू गर। नत्र अझल्टिएर लडौला नि।”

उष्ण विदा भएपछि श्यामलाले उसलाई परसम्म हेरी रही।